Article POLITICS

RMP AND THE NEW LEFT POLITICS IN KERALA പുതിയ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയവും ആര്‍ എം പിയും

ജനങ്ങളും അധികാരബദ്ധ രാഷ്‌ട്രീയകക്ഷികളും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം വര്‍ദ്ധിച്ചുവരികയാണ്‌. ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവര്‍ക്കു തങ്ങളുടെ രക്ഷകരെന്ന ബോധ്യമായിരുന്നു വ്യവസ്ഥാപിത രാഷ്‌ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളെ സംബന്ധിച്ചുണ്ടായിരുന്നത്‌. നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥക്കെതിരെ പൊരുതാനുള്ള ഉപകരണങ്ങളായാണ്‌ അവ പിറവിയെടുത്തത്‌. അധികാരത്തിന്റെ ശീതളഛായകള്‍ വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കി. ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പാരമ്പര്യമുള്ള പാര്‍ട്ടികളെയും സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കുംവരെ പൊരുതുമെന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിച്ച വിപ്ലവപാര്‍ട്ടികളെയും മൂലധനത്തിന്റെ വിനീതരായ കുഞ്ഞാടുകളാക്കി അതു മാറ്റി. ദുരിതങ്ങള്‍ പേമാരിപോലെ പെയ്യുമ്പോള്‍ പക്ഷെ, ജനങ്ങള്‍ക്കു പൊരുതാതെ വയ്യ. സമരസപ്പെടുന്ന പാര്‍ട്ടികളും സമരസജ്ജമാകുന്ന സാമൂഹിക ജനവിഭാഗങ്ങളും എന്ന വൈരുദ്ധ്യം്‌ ശക്തിപ്പെടുകയാണ്‌. ജനകീയസമരങ്ങളെ കൈയൊഴിഞ്ഞ ഭരണ- പ്രതിപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ സഹായവും സേവനവും കാരുണ്യപ്രവര്‍ത്തനവും പരീക്ഷിക്കുന്ന പുതിയ സന്നദ്ധ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മുതലാളിത്ത സ്‌പോണ്‍സേഡ്‌ പൗരസമൂഹ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്റെ പുനരുത്‌പ്പാദനമാണ്‌ നിര്‍വ്വഹിക്കപ്പെടുന്നത്‌. നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥക്കുകീഴിലെ ദുരിതങ്ങള്‍ക്കെതിരായി പോരാട്ടമാരംഭിച്ച സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷമാകട്ടെ, സമരത്തെ വ്യവസ്ഥക്കെതിരായ സമരമാക്കി വളര്‍ത്തി പുതിയ രാഷ്‌ട്രീയ ശക്തിയായിത്തീരുന്നു. രാഷ്‌ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്‌ത്രവും മൂല്യസംഹിതകളും കയ്യൊഴിഞ്ഞ പ്രസ്ഥാനങ്ങളോടല്ല, സമരോന്മുഖരും ബദലന്വേഷകരുമായ സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷത്തോടാണ്‌ രാജ്യപുരോഗതിയില്‍ താല്‍പ്പര്യമുള്ള ഏതൊരാള്‍ക്കും ഇന്ന്‌ ഐക്യപ്പെടാനാവുക. സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷവുമായുള്ള ഐക്യവും നിരന്തര സംവാദവും അടിയന്തിര രാഷ്‌ട്രീയ അജണ്ടയാണെന്ന്‌ റവല്യൂഷനറി മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി കരുതുന്നു.

ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ രൂപംകൊള്ളുന്ന അസ്വസ്ഥതകളും കലഹങ്ങളും ചെറുത്തുനില്‍പ്പുകളും പ്രക്ഷോഭങ്ങളും നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ച ദുരിതങ്ങളുടെ ഫലമായും അവയ്‌ക്കെതിരായുമാണ്‌ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത്‌. ആഗോളവത്‌ക്കരണമൂലധനക്കോയ്‌മകളാണ്‌ അധികാരവ്യവസ്ഥ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌. സ്വാഭാവികമായും സമരം സാമ്രാജ്യത്വ സാമ്പത്തികാധിനിവേശത്തിനും അതിന്റെ ചൂഷണോപാധികള്‍ക്കുമെതിരാകുന്നു. സാമ്രാജ്യത്വ ധൈഷണികത മുളപ്പിച്ചെടുത്ത ജനപ്രിയഛായയുള്ള ചൂഷണമുഖങ്ങള്‍ അനവധിയാണ്‌. പതുക്കെപ്പതുക്കെയാണെങ്കിലും അവയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ മുഖം വെളിപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആഗോളവത്‌ക്കരണം എന്ന പേരും മനുഷ്യത്വ മുഖമുള്ള മുതലാളിത്തമെന്ന വിശേഷണവും മൂലധനാധിനിവേശം എളുപ്പമാക്കി. ജനങ്ങള്‍ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു. തുടര്‍ന്ന്‌ ക്ഷേമ സഹായ പദ്ധതികളുടെ വെട്ടിക്കുറയ്‌ക്കലുകള്‍ക്കും നവകോളനിവത്‌ക്കരണത്തിനും അതു ഘടനാപരമായ പരിഷ്‌ക്കാരമെന്നു ചെല്ലപ്പേരിട്ടു. മൂലധന വികാസത്തെ ജനങ്ങളുടെ വികസനമെന്നു തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു. ഇരകളാക്കപ്പെടുന്നതും നാടുകടത്തപ്പെടുന്നതും കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതും സ്വാഭാവികമെന്നു കാണാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. രാജ്യത്തിന്റെ ധാതുസമ്പത്തും പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുമാകെ ഒരു ചെറുന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ അവകാശമായി. ഉദാര ജനാധിപത്യവും സ്വതന്ത്ര വിപണിയും ഉദാരവും സ്വതന്ത്രവുമാകുന്നത്‌ മൂലധനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമാണെന്നത്‌ മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടു. മുതലാളിത്തത്തിനെതിരായ ചെറുത്തുനില്‍പ്പ്‌ നിര്‍വീര്യമാക്കാന്‍ പുതിയമുതലാളിത്തം കണ്ടെത്തിയ അടവ്‌ സോഷ്യലിസ്റ്റു മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞുള്ള സൂക്ഷ്‌മയുദ്ധമായിരുന്നു. അതിന്റെ ഒളിപ്പോരാളികളായാണ്‌ സാമ്രാജ്യത്വാശ്രിത സന്നദ്ധസംഘടനകളും ജലനിധി -മൈക്രോഫിനാന്‍സ്‌-ഡി.പി.ഇ.പി- എസ്‌.എസ്‌.എ – പങ്കാളിത്ത ജനാധിപത്യ- കുടുംബശ്രീ – അയല്‍ക്കൂട്ട പദ്ധതികളും സ്വത്വരാഷ്‌ട്രീയ പോസ്റ്റ്‌ മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റ്‌ ചിന്താധാരകളും കടന്നുവന്നത്‌. കോര്‍പറേറ്റിസമെന്ന ഒരൊറ്റ ബൃഹദാഖ്യാനമേ സത്യമായുള്ളുവെന്നും വിപരീത ചിന്തകളെല്ലാം ശിഥിലവും സാങ്കല്‍പ്പികവുംമാത്രമെന്നുമുള്ള ഉത്തരാധുനിക കല്‍പ്പനകള്‍ക്ക്‌ സര്‍വ്വകലാശാലാ ധൈഷണികതയുടെ സാക്ഷ്യപത്രം ലഭിച്ചു. പഠനങ്ങള്‍ക്കും സര്‍വ്വേകള്‍ക്കും സമരങ്ങള്‍ക്കും സ്‌പോണ്‍സര്‍മാരുണ്ടായി. സന്നദ്ധസൈനികര്‍ അന്നദാതാക്കളോടു സദാ കൂറുകാണിച്ചു. മൂലധനമൂര്‍ത്തികള്‍ അതിന്റെ വിപരീത ശക്തികളെ എങ്ങനെയാണ്‌ മുതലാളിത്ത വ്യവഹാരപഥത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കിത്തീര്‍ത്തതെന്നു വ്യക്തമാകുന്നു.

പൗരസമൂഹ രാഷ്‌ട്രീയമെന്ന പേരിലാണ്‌ ധൈഷണിക സാമ്രാജ്യത്വം സാധൂകരണം കണ്ടെത്തിയത്‌. ഇടതു വലതു പ്രവണതകളുടെ മാന്ത്രിക സംയുക്തമെന്ന ആകര്‍ഷക മുഖം ഈ പുതിയ രാഷ്‌ട്രീയ സംജ്ഞക്കു സ്വീകാര്യതയുണ്ടാക്കി. പ്രാതിനിധ്യ ജനാധിപത്യത്തെക്കാള്‍ മികച്ചതാണ്‌ പുതിയ മുതലാളിത്തം സ്‌പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്ന പങ്കാളിത്ത ജനാധിപത്യമെന്ന്‌ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിനായി പഞ്ചായത്തീരാജ്‌ നിയമങ്ങള്‍ ഭേദഗതി ചെയ്യാന്‍ അന്താരാഷ്‌ട്ര ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കു ധൃതിയായിരുന്നു. ഇടതുപ്രവണതകളോടെ അതിജീവിക്കാനാവുമെന്ന പുതിയമുതലാളിത്തത്തിന്റെ കൗശലബുദ്ധിയില്‍ കവിഞ്ഞൊന്നുമായിരുന്നില്ല അത്‌ എന്നു വെളിപ്പെടുകയാണ്‌. രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടിന്റെ ആഗോളവത്‌ക്കരണ മൂലധന കടന്നാക്രമണങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിലമൊരുക്കാന്‍ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെയും പ്രയോഗങ്ങളുടെയും വിപരീതാന്വയങ്ങളാണ്‌ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്‌. സോഷ്യലിസ്റ്റു ബദലിനെ നിര്‍വീര്യമാക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. എതിരില്ലാത്ത ബൃഹദ്‌ രൂപമായി പുതിയ മുതലാളിത്തത്തിന്‌ കടന്നുകയറാന്‍ ജനങ്ങളുടെ ബോധരൂപങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കുകയും കീഴ്‌പ്പെടുത്തുകയുമായിരുന്നു.

സാമൂഹിക ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ അനുഭവത്തില്‍നിന്ന്‌ പാഠം പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. തുടക്കത്തില്‍ സാമൂഹിക ഉണര്‍വ്വുകളെ ഏറ്റെടുക്കാനും സമരേതര പാതയില്‍ പരിഹാരമുറപ്പിക്കാനും വിന്യസിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സ്‌പോണ്‍സേര്‍ഡ്‌ സന്നദ്ധസംഘടനകളുടെ വരുതിയില്‍നിന്ന്‌ കാര്യങ്ങള്‍ കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനു പ്രധാനമായും രണ്ടു കാരണങ്ങളുണ്ട്‌. ഒന്നാമത്തേത്‌, ജനകീയ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ താല്‍ക്കാലിക സമവായങ്ങള്‍ക്കു കീഴ്‌പ്പെടാത്തവിധം സമരോന്മുഖവും സാമ്രാജ്യത്വ ആഗോളവത്‌ക്കരണ വിരുദ്ധവും ആയിത്തീര്‍ന്നു എന്നതാണ്‌. രണ്ടാമത്തേതാവട്ടെ, സന്നദ്ധസംഘടനകള്‍ അനുഷ്‌ഠിച്ച ദൗത്യം കൂടുതല്‍ ഭംഗിയായി ഗവണ്‍മെന്റുകളും ഭരണ പ്രതിപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നതിനാല്‍ സാമ്രാജ്യത്വ ഏജന്‍സികള്‍ സന്നദ്ധസംഘടനകളെ കൈവിട്ടുതുടങ്ങി എന്നതാണ്‌. ചുരുക്കത്തില്‍, സന്നദ്ധ സംഘടനാ രാഷ്‌ട്രീയം മുഖ്യധാരാ പാര്‍ട്ടികളിലേക്കു പരകായപ്രവേശം ചെയ്‌തിരിക്കുകയാണ്‌. തിരിച്ച്‌, ലക്ഷ്യോന്മുഖമെന്നു പറയാനാവില്ലെങ്കിലും ആഗോളവത്‌ക്കരണവിരുദ്ധ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു നവ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയം സാമൂഹിക ജനവിഭാഗങ്ങളില്‍ മുളപൊട്ടിയിരിക്കുന്നു. ബദലിനെ സംബന്ധിച്ച ഏറെക്കുറെ ശാസ്‌ത്രീയമായ ഏതൊരു സമീപനവും സംവാദത്തിനെങ്കിലും സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന ബോധ്യം വ്യാപകമായിട്ടുണ്ട്‌. ചൂഷണ വ്യഗ്രമായ മുതലാളിത്ത മൂല്യങ്ങളും ഇടപെടലുകളും കനത്ത വെല്ലുവിളി നേരിട്ടുതുടങ്ങി. പുതിയ നൂറ്റാണ്ടില്‍ സോഷ്യലിസം തന്നെയാണ്‌ ബദല്‍ എന്ന മുദ്രാവാക്യം സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷവും ചര്‍ച്ചക്കെടുക്കുമ്പോള്‍ പുതിയൊരു ഇടതുപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്റെ പ്രസക്തി വര്‍ദ്ധിക്കുകയാണ്‌.

സൂക്ഷ്‌മപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ സാമൂഹിക സമരങ്ങളായും സാമൂഹിക സമരങ്ങള്‍ രാഷ്‌ട്രീയ ശക്തിയായും വളര്‍ന്നു വരുമ്പോഴാണ്‌ പുതിയ മുതലാളിത്തത്തെ ഫലപ്രദമായി ചെറുക്കാനാവുക. ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും മതനിരപേക്ഷതയുടെയും വികസിതരൂപമായ സോഷ്യലിസത്തിലേക്കു ചൂഷിതസമൂഹങ്ങളുടെ പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ എത്തിക്കാന്‍ അവര്‍ക്കൊപ്പംനിന്നു പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയെന്നതാണ്‌ ഏതൊരു പുരോഗമനവാദിയുടെയും ചുമതല. വ്യവസ്ഥയെ പൊളിച്ചു പണിയുക എന്നതാണ്‌ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്റെ കാതല്‍. വ്യവസ്ഥയെ നിലനിര്‍ത്താന്‍ യത്‌നിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പരിഷ്‌ക്കരണ നടപടികള്‍ കൂടുതല്‍ക്കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമായ ദുരിതങ്ങളിലേക്കാണ്‌ നയിക്കുക. ഇടതുപക്ഷം ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള നമ്മുടെ രാഷ്‌ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ പരിഷ്‌ക്കരണവാദ രാഷ്‌ട്രീയമാണ്‌ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നത്‌. ഈ രാഷ്‌ട്രീയത്തോടു സന്ധിചെയ്യാനാവാത്ത ഒരിടതുപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്റെ ഉദയമാണ്‌ സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷവുമായി ഐക്യപ്പെടുന്നതിലൂടെ റവല്യൂഷനറി മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റു പാര്‍ട്ടി ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്‌. സംസ്ഥാന കണ്‍വന്‍ഷനോടനുബന്ധിച്ച്‌ കോഴിക്കോട്ടു നടന്ന ജനകീയ സമരങ്ങളോടുള്ള ഐക്യദാര്‍ഢ്യ സമ്മേളനം ഈ നയത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.
എ.ഡി.ബി, ലോകബാങ്ക്‌ നയങ്ങള്‍ക്കു കീഴ്‌പ്പെടുന്നതിനെതിരെയും ജലനിധി , ഡി.പി.ഇ.പി പദ്ധതികളിലെ സാമ്രാജ്യത്വ ഗൂഢാലോചനക്കെതിരെയും പങ്കാളിത്തജനാധിപത്യാസൂത്രണത്തിലെ മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ട സാമ്പത്തികാധിനിവേശ അജണ്ടക്കെതിരെയും മുതലാളിത്ത വികസനത്തിന്റെ നിര്‍ബന്ധപൂര്‍വ്വമായ കുടിയൊഴിപ്പിക്കലിനെതിരെയും സഞ്ചാരപഥങ്ങളുള്‍പ്പെടെ സമസ്‌തവും സ്വകാര്യവത്‌ക്കരിക്കുന്നതിനെതിരെയും പ്രകൃതിക്കുമേല്‍ മൂലധനശക്തികള്‍ നടത്തുന്ന യുദ്ധത്തിനെതിരെയും കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദശകങ്ങളിലായി വളര്‍ന്നു വന്ന സമരങ്ങളില്‍ ഐക്യപ്പെട്ടവര്‍തന്നെയാണ്‌ കൂടുതല്‍ വ്യക്തതയാര്‍ന്ന നയസമീപനങ്ങളോടെ റവല്യൂഷനറി മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റു പാര്‍ട്ടിയായി രംഗത്തെത്തുന്നത്‌. അതിനാല്‍ സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷവുമായുള്ള സമരൈക്യം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുക പ്രയാസകരവുമല്ല. പഴയ പൗരസമൂഹരാഷ്‌ട്രീയത്തിന്റെ അരാഷ്‌ട്രീയവും സങ്കുചിതവുമായ ധാരണകളുടെ ജീര്‍ണശേഷിപ്പുകള്‍ തുടച്ചുമാറ്റാനും സാമ്രാജ്യത്വ താല്‍പ്പര്യത്തോടെയുള്ള വിദേശഫണ്ടിന്റെ കാണാചരടുകള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നിടത്ത്‌ അവ തുറന്നുകാട്ടി ഒറ്റപ്പെടുത്താനും പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാകേണ്ടതുമുണ്ട്‌.

ലോകത്തെമ്പാടും ശക്തിപ്പെടുന്ന സംഘടിതരും അസംഘടിതരുമായ തൊഴിലാളികളുടെ മുന്നേറ്റങ്ങളും പ്രക്ഷോഭങ്ങളും പുതിയ മുതലാളിത്തത്തെ നടുക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. എല്ലാ ഭൂഖണ്‌ഡങ്ങളിലും അതി ശക്തമായ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ നടക്കുന്നു. കോര്‍പറേറ്റ്‌ മാധ്യമ ശൃംഖല മറച്ചുവെച്ചിട്ടും സമരസന്ദേശം ലോകമെങ്ങും വ്യാപിക്കുന്നു. മിനിമം വേതനത്തിനും തൊഴില്‍ സുരക്ഷക്കും അനുബന്ധ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുമാണ്‌ നൂറ്റാണ്ടിനിപ്പുറവും തൊഴിലാളികള്‍ സമരം ചെയ്യുന്നത്‌. അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ നടന്നത്‌ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഉജ്വലമായ സമരങ്ങളാണ്‌. സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്കേറ്റ തിരിച്ചടിയും കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടികളുടെ പതനവും സൃഷ്‌ടിച്ച ആഘാതത്തെ ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള തൊഴിലാളികള്‍ മറികടക്കുകയാണ്‌. പുതിയ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ഹിംസാത്മക കടന്നുകയറ്റങ്ങള്‍ പുതിയതും സൂക്ഷ്‌മങ്ങളുമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ തുറന്നു വിട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രത്യക്ഷവും പരോക്ഷവുമായ വര്‍ഗസമര തുറകളാണ്‌ രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌.

കോര്‍പറേറ്റ്‌ ആഗോളവത്‌ക്കരണ ശക്തികള്‍ക്കെതിരായ പതിനായിരക്കണക്കായ സമരമുഖങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ശക്തമായത്‌ ഇപ്പോഴും സംഘടിതരും അസംഘടിതരുമായ തൊഴിലാളികളുടേതാണ്‌. ഇതര സമരങ്ങളുമായി ഐക്യപ്പെട്ട്‌ ആഗോളവത്‌ക്കരണത്തിനെതിരായ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭത്തെ നയിക്കാനുള്ള ബാധ്യതയില്‍നിന്ന്‌ അവര്‍ക്ക്‌ ഒഴിഞ്ഞു മാറാനാവില്ല. എന്നാല്‍, തൊഴിലാളികളുടെ വിപ്ലവോപകരണം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വ്യവസ്ഥാപിത കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ കക്ഷികള്‍ ഇവിടെ തൊഴിലാളികള്‍ക്കോ പീഡിത വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കോ ഒപ്പമല്ല, കോര്‍പറേറ്റ്‌ വികസന താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമാണെന്നതാണ്‌ നമ്മെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നത്‌. വിപ്ലവ പരിപാടിയുള്ള പാര്‍ട്ടികള്‍ വിപ്ലവം കോര്‍പറേറ്റ്‌ വികസനത്തിലൂടെ എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിലേക്കു മാറിയിരിക്കുന്നു. വികസിതകേരളമാണ്‌ അവരുടെ ലക്ഷ്യം. ജനപുരോഗതിയല്ല. ആരെയും എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും കുടിയൊഴിപ്പിക്കാം. ഏതു വിധ ചുങ്കവും ചുമത്താം. കുടിവെള്ളം തൊട്ട്‌ സഞ്ചാരപഥങ്ങള്‍വരെ സ്വകാര്യവത്‌ക്കരിക്കാം. അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങള്‍ നിഷേധിക്കാം. സബ്‌സിഡികള്‍ ഇല്ലാതാക്കാം. ക്ഷേമപദ്ധതികള്‍ വേണ്ടെന്നു വെയ്‌ക്കാം. ഞങ്ങള്‍ ഇടതുതന്നെ എന്ന്‌ ബോധ്യപ്പടുത്താന്‍ പഴയ വിപ്ലവ മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ വിളിക്കുന്നുണ്ട്‌. ചട്ടപ്പടി സമരാഘോഷങ്ങള്‍ നടത്തുന്നുണ്ട്‌. കോര്‍പറേറ്റുകളെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ ചെങ്കൊടി കാര്‍ണിവലുകള്‍ നടത്തുന്നുണ്ട്‌. അതവരുടെ കാര്യം.

കേരളത്തിലെ ജനകീയ സമരങ്ങളിലെല്ലാം കയറിയെത്തി ആശംസിക്കുന്ന മുഖ്യധാരാ രാഷ്‌ട്രീയക്കാരായ ചില നേതാക്കളുണ്ട്‌. അവരുടെ രാഷ്‌ട്രീയപാര്‍ട്ടികളുടെ നയവൈകല്യവും കോര്‍പറേറ്റു മൂലധനസേവയുമാണ്‌ ഒട്ടുമിക്ക പ്രശ്‌നങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനമെന്ന കാതലായ പ്രശ്‌നം അവര്‍ മറച്ചുവെക്കുന്നു. അധികാരം നിലനിര്‍ത്താന്‍ ജനങ്ങള്‍ വേണം എന്നതുകൊണ്ട്‌ ജനകീയസമരങ്ങളിലെത്തും. അധികാരത്തിന്റെ വേദികളാകട്ടെ കോര്‍പറേറ്റുകള്‍ക്കും ഇതര ചൂഷകവിഭാഗങ്ങള്‍ക്കും തുറന്നുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യും. ജനങ്ങളെ പറ്റിക്കുന്നതില്‍നിന്ന്‌ രാഷ്‌ട്രീയകക്ഷികള്‍ അവരെ വിലക്കുകയില്ല. അധികാരത്തിനും മൂലധനത്തിനും അതിന്റെ സമസ്‌ത കൊള്ളരുതായ്‌മകള്‍ക്കും സാധൂകരണമുണ്ടാക്കാന്‍ ഇത്തരം ഉപകരണങ്ങള്‍ അവര്‍ക്കാവശ്യമുണ്ട്‌. ജനകീയ സമരങ്ങളിലെ പാവങ്ങളാകട്ടെ ഇരട്ടവേഷക്കാരിലൂടെ ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടം പ്രസാദിക്കുമെന്ന്‌ സ്വപ്‌നം കാണുന്നു.

ഭൂരഹിതരും ഭവനരഹിതരും തൊഴില്‍രഹിതരും പെരുകുന്നു. പാചകവാതകമുള്‍പ്പെടെ നിത്യോപയോഗ വസ്‌തുക്കള്‍ക്കെല്ലാം വിലക്കയറ്റം. തൊഴില്‍ സുരക്ഷയില്‍നിന്നും ക്ഷേമപദ്ധതികളില്‍നിന്നും ജനം പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നു. സ്‌ത്രീകളും കുട്ടികളും പ്രകൃതിയും കയ്യേറ്റങ്ങള്‍ക്കു വിധേയമാകുന്നു. പുരോഗതിക്കുള്ളതെന്നു മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ചുവടുകളെല്ലാം സ്വകാര്യ ലാഭങ്ങളുടെയും അഴിമതിയുടെയും കളങ്കത്തില്‍ പുതയുന്നു. നാടിന്റെ നന്മക്കെന്ന സര്‍ക്കാറുത്തരവുകള്‍ കിടപ്പാടത്തില്‍നിന്നും കുടിവെള്ളത്തില്‍നിന്നും തൊഴിലിടത്തില്‍നിന്നുമെല്ലാം മനുഷ്യരെ ചുഴറ്റിയെറിയുന്നു. മൂലധനപ്രവാഹത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ ബലിനല്‍കാനായി ഒരു ജനതയെ ആട്ടിത്തെളിക്കുകയാണ്‌ രാഷ്‌ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍. കുരുക്കുകളില്‍ മുറുകിപ്പിടയുമ്പോള്‍ ഒന്നിടഞ്ഞുവെന്നോ നിലവിളിച്ചുവെന്നോ വരാം. അപ്പോഴതാ സാന്ത്വനവുമായി നിഷ്‌ക്കളങ്കഭാവത്തില്‍ ഒറ്റുവേഷങ്ങള്‍.

ഇടഞ്ഞുനില്‍ക്കാനും നിലവിളിക്കാനും മുഖ്യധാരാ രാഷ്‌ട്രീയ കക്ഷികളുടെ ആപ്പീസുകള്‍ നിരങ്ങുന്ന സ്വഭാവം ഇപ്പോഴില്ല. ഉയര്‍ത്താനൊരു പതാകയോ ഉദ്‌ഘാടനത്തിനൊരു നേതാവോ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട്‌ ഒരു സമരവും നടക്കാതെ പോയിട്ടില്ല. ഈ പുതിയ അനുഭവമാണ്‌ സമരത്തിന്റെ മൊത്തവ്യാപാരികളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്‌. ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി നടത്തിയ സമരങ്ങളില്‍ നിങ്ങള്‍ വന്നില്ലല്ലോ എന്ന പരിഭവമാണവര്‍ക്ക്‌. എന്നാല്‍ പാവങ്ങളുടെ സമരത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നത്‌ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ക്കു നാണക്കേടാണ്‌. അവരുടെ ആഢ്യത്തവും പാരമ്പര്യവും നോക്കേണ്ടേ? അതുകൊണ്ടവര്‍ ചിലരെയൊക്കെ കയറൂരിവിട്ട്‌ കാര്യം സാധിക്കുന്നു. തങ്ങള്‍ ബുദ്ധിപൂര്‍വ്വം നടപ്പാക്കിയ നയത്തിനെതിരെ ജനം നടത്തുന്ന സമരത്തിലും തങ്ങളുണ്ടല്ലോ. എന്താ പോരേ?എന്നാണ്‌ ഭാവം. ഒരേ സമയം രണ്ടിടങ്ങളെ താലോലിക്കുന്നവര്‍ ആദര്‍ശവാദികളല്ല. മാധ്യമങ്ങളുടെ ശുപാര്‍ശകൊണ്ട്‌ ആദര്‍ശഛായ കൈവരില്ല. ആ നാട്യം സ്വന്തം മുറിക്കകത്തുപോലും അയാളെ തുണയ്‌ക്കുകയുമില്ല. കാപട്യത്തിന്റെ ആള്‍രൂപങ്ങളെ വേട്ടക്കാരെക്കാള്‍ വെറുക്കേണ്ടിവരും. അവര്‍ കോര്‍പറേറ്റു വേട്ടമൃഗങ്ങള്‍ക്കു മുന്നിലേക്കു ജനത്തെ ആട്ടിത്തെളിക്കുന്ന പിന്നാമ്പുറക്കാരാണ്‌. ജനകീയ നേതാക്കളെന്ന പട്ടങ്ങളൊന്നും അവരെ തുണച്ചുകൂടാ. ചെറുത്തുനില്‍ക്കുന്ന പോരാളികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ഇരട്ടവേഷങ്ങളുടെ തനിനിറം വെളിപ്പെടണം. ശത്രുവിനും മിത്രത്തിനും തന്നെത്തന്നെ പകുക്കുന്ന ഒത്തിരിപ്പിന്റെ അശ്ലീലം സഹിക്കാനുള്ള ബാധ്യത ജനത്തിനില്ല.

പുതിയ ഇടതുപക്ഷത്തിന്‌ ഇവരുണ്ടാക്കുന്ന കോലാഹലങ്ങളില്‍ വിഭ്രമിക്കാന്‍ നേരമില്ല. ഇടതുപക്ഷ തൊഴിലാളി സമരങ്ങളും സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷ ജനകീയ സമരങ്ങളും സന്ധിക്കുന്ന പൊതുമുന്നേറ്റങ്ങള്‍ക്കുള്ള രാഷ്‌ട്രീയ ഭൂമിക രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. ആര്‍.എം.പി വലിയ രാഷ്‌ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമല്ല. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ കാലത്തെ ശരിയായ രാഷ്‌ട്രീയം തിരിച്ചറിയാനും അതിനുവേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കാനുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുന്നുണ്ട്‌. കോര്‍പറേറ്റ്‌ ഇടതുപക്ഷത്തിനും വലതുപക്ഷത്തിനും തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത ഈ സമരരാഷ്‌ട്രീയം ആര്‍.എം.പിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുമെന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നു. ബര്‍ലിന്‍ കുഞ്ഞനന്തന്‍ നായര്‍ എഴുതിത്തന്നുവെന്നു പറയുന്ന(മാധ്യമം കഴിഞ്ഞ ലക്കം) വിപ്ലവ പരിപാടി മുകളില്‍ പറഞ്ഞ സാഹചര്യങ്ങളെ സമഗ്രമായി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നില്ല. എന്നാല്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടികളുടെ പരിപാടിയില്‍ നിര്‍ബന്ധമായും ഉണ്ടാവേണ്ട ഗൗരവതരമായ വിഷയങ്ങള്‍ ഉണ്ടു താനും. തിരക്കിട്ട്‌ ഒരു പരിപാടി എഴുതിതയ്യാറാക്കാനല്ല, പഠനങ്ങള്‍ക്കും വിശദമായ സംവാദങ്ങള്‍ക്കും ശേഷം പരിപാടി രൂപപ്പെടുത്താനാണ്‌ ആര്‍.എം.പി തീരുമാനിച്ചത്‌. കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടികളൊക്കെ ആദ്യം പരിപാടി തയ്യാറാക്കിയിട്ടല്ല പ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിച്ചിട്ടുള്ളത്‌. ഇക്കാര്യം കുഞ്ഞനന്തന്‍ നായര്‍ എഴുതിയ പാര്‍ട്ടിപരിപാടികളുടെ ചരിത്രത്തിലും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.

സി പി എമ്മില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്‌തമായ ഒരു വിപ്ലവ പാര്‍ട്ടിയുടെ പരിപാടി തയ്യാറാക്കിയ ബര്‍ലിന്‍ ഞങ്ങളാരും അതു സ്വീകരിച്ചില്ലെന്ന വിമര്‍ശനമാണ്‌ ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. ബര്‍ലിനോ? അദ്ദേഹം ആ പരിപാടി അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ? അതംഗീകരിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ സി പി എമ്മിലേക്കു തിരിച്ചുപോകുന്നതെങ്ങനെ? പരിപാടി എഴുതിനല്‍കല്‍ ഒരു തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ചതാകുമോ? തനിക്ക്‌ ഉറച്ചു നില്‍ക്കാനാവാത്ത പരിപാടി ആര്‍ എം പി സ്വീകരിച്ചില്ല എന്നു പറയുന്നതിലെന്താണ്‌ യുക്തി? അദ്ദേഹത്തെ നയിക്കുന്നത്‌ എന്തായാലും അദ്ദേഹം നല്‍കിയ പരിപാടി സംബന്ധിച്ച നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യും.

1943 മെയ്‌ 23 മുതല്‍ ജൂണ്‍ 1 വരെ ബോംബെയില്‍ ചേര്‍ന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി ഓഫ്‌ ഇന്ത്യയുടെ ഒന്നാം കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ പങ്കെടുത്ത ഒരു മലയാളിയേ ഇന്നു ജീവിച്ചിരിപ്പുള്ളൂ. അത്‌ ബര്‍ലിന്‍ കുഞ്ഞനന്തന്‍ നായരാണ്‌. ബാലസംഘത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പിന്നീടുള്ള ഏഴു പതിറ്റാണ്ടുകാലം ഇന്ത്യയിലെയും വിദേശത്തെയും കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ മുന്നേറ്റങ്ങളെ അടുത്തും അകന്നും നോക്കിക്കാണാനുള്ള അവസരവും അദ്ദേഹത്തിന്‌ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. സോവിയറ്റ്‌ യൂണിയനില്‍നിന്നും ജര്‍മ്മനിയില്‍നിന്നും മറ്റും ലഭിച്ച മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റ്‌ വിദ്യാഭ്യാസവും പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്ന നിലയിലുള്ള അനുഭവ സമ്പത്തും കുഞ്ഞനന്തന്‍ നായരെ കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്‌ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തകരില്‍ വ്യത്യസ്‌തനാക്കുന്നു. അതത്രയും പ്രതിഫലിക്കുന്ന മികച്ച സംഭാവനകളൊന്നും സൈദ്ധാന്തിക രംഗത്തോ പ്രായോഗികരംഗത്തോ രേഖപ്പെടുകയുണ്ടായില്ല. ഇപ്പോഴാകട്ടെ, അദ്ദേഹം തന്നെത്തന്നെ തോല്‍പ്പിക്കാനോ ചെറുതാക്കാനോ ഉള്ള ശ്രമത്തിലാണ്‌ എന്നുവേണം മനസ്സിലാക്കാന്‍.

ആര്‍.എം.പി സംസ്ഥാനതലത്തില്‍ സംഘടനാരൂപം കൈവരിച്ചത്‌ കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറിലാണ്‌. ഒരു പതിറ്റാണ്ടുമുമ്പ്‌ തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ തളിക്കുളത്ത്‌ രൂപംകൊണ്ട സി.പി.എം, 2004ല്‍ രൂപംകൊണ്ട അധിനിവേശ പ്രതിരോധ സമിതി, തൊട്ടടുത്ത വര്‍ഷം രൂപംകൊണ്ട കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ കാമ്പെയിന്‍ കമ്മറ്റി, 2008ല്‍ രൂപംകൊണ്ട ഇടതുപക്ഷ ഏകോപനസമിതി തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നവരാണ്‌ 2008ല്‍ ഒഞ്ചിയത്ത്‌ ചന്ദ്രശേഖരന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ രൂപംകൊണ്ട ആര്‍.എം. പിയുമായി ചേര്‍ന്ന്‌ 2013 ഡിസംബര്‍ 7ന്‌ പുതിയ സംസ്ഥാനതല പാര്‍ട്ടിക്കു രൂപം നല്‍കിയത്‌. പലകാലത്തു സി പി എം വിട്ടവരും രാഷ്‌ട്രീയ കാരണങ്ങളാല്‍ സിപിഎമ്മില്‍നിന്ന്‌ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരും ഇടതുപക്ഷാഭിപ്രായമുള്ള വ്യക്തികളും പുതിയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടുണ്ട്‌. ഏറാമല പഞ്ചായത്തു പ്രസിഡണ്ടു സ്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു വിഷയമായി പാര്‍ട്ടി രൂപീകരണത്തെ ചുരുക്കിക്കാണേണ്ടതില്ല. അത്തരം സ്ഥാന -പദവി പ്രശ്‌നങ്ങളാണെങ്കില്‍ അതില്‍ വലിയ വിഭാഗം ജനങ്ങള്‍ക്കു താല്‍പര്യമുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ദീര്‍ഘകാലമായി നിലനിന്ന അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ചിലപ്പോള്‍ താരതമ്യേന നിസ്സാരമായ വിഷയങ്ങളിലാണ്‌ പൊട്ടിത്തെറിയിലെത്തുക അമ്പതു വര്‍ഷം മുമ്പ്‌ സി പി ഐയിലുണ്ടായ പിളര്‍പ്പും അങ്ങനെയായിരുന്നു. ഒരു വ്യാഴവട്ടത്തിലേറെ നില നിന്ന ആശയ സംഘര്‍ഷം ഒരു ദുര്‍ബ്ബലമായ കണ്ണിയില്‍ പൊട്ടുകയായിരുന്നു. ഐഡിയോളജിക്കലായി സി പി എമ്മുമായി തെറ്റിയതു താന്‍ മാത്രമാണെന്ന ബര്‍ലിന്റെ അവകാശവാദത്തിനെന്തു മറുപടി പറയാന്‍? ആ ഐഡിയോളജിക്ക്‌ ഇപ്പോഴെന്തു പറ്റിയാവോ?

ചന്ദ്രശേഖരനെ ആള്‍ദൈവമാക്കുന്നുവെന്നാണ്‌ മറ്റൊരാരോപണം. ചന്ദ്രശേഖരന്റെ മുഖം ആലേഖനം ചെയ്യണം പതാകയില്‍ എന്ന അഭിപ്രായമുണ്ടായത്രെ. ആരെങ്കിലും അങ്ങനെ വിചാരിച്ചുവോ എന്നറിയില്ല. അന്നത്തെ വൈകാരിക സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക്‌ അങ്ങനെ തോന്നിയേക്കാം. എന്നാല്‍ അങ്ങനെയൊരു കാര്യം ചര്‍ച്ചക്കു വന്നേയില്ല. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക്‌ പതാക സംബന്ധിച്ച്‌ വലിയ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ക്കൊന്നും സാധ്യതയുമില്ല. ചന്ദ്രശേഖരന്‍ വധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗൂഢാലോചനക്കാരെക്കൂടി നിയമത്തിനു മുന്നില്‍ കൊണ്ടു വരേണ്ടതുണ്ട്‌. അതില്‍നിന്ന്‌ ആര്‍ എം പിക്കു പിറകോട്ടു പോകാനാവില്ല. അതേസമയം അതു മാത്രമാണ്‌ അജണ്ടയെന്ന്‌ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നവര്‍ മറ്റേതോ താല്‍പര്യത്തിന്റെ പ്രചാരകരാണ്‌. സമീപകാലത്ത്‌ ദേശീയപാതാ സ്വകാര്യവത്‌ക്കരണത്തിനെതിരായ സമരത്തിലും വിലക്കയറ്റ വിരുദ്ധ സമരത്തിലും ചുങ്കപ്പാതക്കെതിരായ പാലിയേക്കര സമരത്തിലും അതിവേഗ തീവണ്ടിപ്പാതക്കും ഗ്യാസ്‌ പൈപ്പ്‌ലൈനിനും കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ പ്രശ്‌നങ്ങളിലും നേതൃത്വപരമായ പങ്കു വഹിക്കുന്നുണ്ട്‌. കേരളത്തിലെ ഇതര സമരഭൂമികളിലും ഞങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ട്‌. ലോക്കല്‍ എഡിഷനപ്പുറം പലപ്പോഴും വാര്‍ത്തകളെത്തുന്നില്ല എന്നുമാത്രം. ഭൂമി ഇടപാടുകളിലും അഴിമതിയിലും മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസിനുള്ള പങ്കു പുറത്തായപ്പോള്‍തന്നെ മുഖ്യമന്ത്രി രാജിവെക്കണമെന്ന്‌ ആവശ്യപ്പെടുകയുമുണ്ടായി. യു ഡി എഫിനെതിരെ മിണ്ടുന്നില്ലെന്നത്‌ സി പി എം പ്രചാരണമാണ്‌. അവര്‍ക്കു യു ഡി എഫിന്റെ ബി ടീമാണ്‌ ആര്‍ എം പി എന്നു സ്ഥാപിച്ചാലേ ഇടതുപക്ഷ പരിവേഷം താല്‍ക്കാലികമായെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കാനാവൂ. തിരുവഞ്ചൂരാണ്‌ തീരുമാനിക്കുന്നതത്രെ! തിരുവഞ്ചൂര്‍ ആഭ്യന്തര മന്ത്രിയായിരിക്കെ ശ്ലാഘനീയമായ ഒരു കാര്യം ചെയ്‌തു. രാഷ്‌ട്രീയ കൊലപാതകക്കേസുകളില്‍ പാര്‍ട്ടി ഓഫീസുകളില്‍നിന്നു കൊടുക്കുന്ന പ്രതികളെ ചേര്‍ത്തു കേസു നടത്തുന്ന പതിവു നിര്‍ത്തി. യഥാര്‍ത്ഥ പ്രതികളെ കണ്ടെത്തി നിയമത്തിനു മുന്നിലെത്തിച്ചു. മനുഷ്യസ്‌നേഹികള്‍ക്ക്‌ ഇക്കാര്യത്തില്‍ തിരുവഞ്ചൂരിനെ അഭിനന്ദിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. കൊലയാളിസ്‌നേഹികള്‍ക്കാകട്ടെ അദ്ദേഹം വലിയ ശത്രുവുമായി. എന്നാല്‍, ഗൂഢാലോചനക്കാരെ പിടികൂടുന്ന ഘട്ടമെത്തുമ്പോള്‍ തിരുവഞ്ചൂരിന്റെ മുട്ടു വിറച്ചു. അപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം മനുഷ്യസ്‌നേഹികളുടെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമല്ല നിന്നത്‌. ആ വിമര്‍ശനം ഞങ്ങളുന്നയിക്കുകയും ചെയ്‌തു. വിവിധ ഘട്ടങ്ങളില്‍ സിപിഎമ്മും കോണ്‍ഗ്രസ്സും ഒത്തു തീര്‍പ്പുകളിലെത്തുന്നത്‌ നാം കണ്ടു.

കോര്‍പറേറ്റ്‌ സഹകരണങ്ങളുടെ സുരക്ഷാവലയത്തിനകത്താണ്‌ സിപിഎമ്മും കോണ്‍ഗ്രസ്സും ബിജെപിയും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള പ്രധാന കക്ഷികളെല്ലാം. കോര്‍പറേറ്റ്‌ മേലാളരുടെ സാമ്പത്തിക സഹായം കൈനീട്ടി സ്വീകരിക്കുന്നു. പകരം അവരുടെ വികസനപദ്ധതികള്‍ക്ക്‌ ജനങ്ങളെ ബലി നല്‍കുന്നു. കോര്‍പറേറ്റ്‌ ജീര്‍ണതകളുടെ പങ്കുകാരായി ഈ കക്ഷികള്‍ മാറി. അഴിമതിയും കൊലപാതകവും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള കൃത്യങ്ങളും മാഫിയാ ബന്ധങ്ങളും ഒളിച്ചുവെക്കാനും പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍നിന്ന്‌ രക്ഷപ്പെടാനും ഇവര്‍ക്കന്യോന്യം സഹകരിച്ചേ മതിയാകൂ. തങ്ങളുടെ മാറിയ മുഖം ഒളിച്ചുവെക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടില്‍ മൂല്യാധിഷ്‌ഠിത രാഷ്‌ട്രീയം ഉയര്‍ത്തുന്നവരെയെല്ലാം അപമാനിക്കാനാണ്‌ ഇക്കൂട്ടരുടെ ശ്രമം. ആര്‍.എം.പി കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ വാലാണെന്നോ ബി ടീമാണെന്നോ ഒക്കെ പറയുന്നത്‌ അതിന്റെ ഭാഗമായാണ്‌.

2009ല്‍ ചന്ദ്രശേഖരന്‍ പറഞ്ഞത്‌ സി പി എമ്മിന്‌ വോട്ടു ചെയ്യേണ്ടിവന്നാലും യു ഡി എഫിന്‌ ചെയ്യില്ല എന്നാണ്‌. ചന്ദ്രശേഖരന്റെ തെരഞ്ഞെടുപ്പു കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ ഉദ്‌ഘാടനം ചെയ്‌തു മടങ്ങിയ ബര്‍ലിന്‍ കണ്ണൂരില്‍ സുധാകരന്‌ പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നു. വലതുപക്ഷ വ്യതിയാനത്തിനെതിരെ പൊരുതാന്‍ ബൂര്‍ഷ്വാ ഭൂപ്രഭു വര്‍ഗത്തിന്റെ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ സമരസജ്ജരാകണമെന്നാണ്‌ ഒഞ്ചിയത്ത്‌ അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്‌തതെന്ന്‌ അദ്ദേഹം ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌. ഒരു ലക്ഷം മൂല്യമുള്ള ഒറ്റ വോട്ടുകൊണ്ടാണ്‌ അദ്ദേഹമത്‌ കണ്ണൂരില്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കിയത്‌. സുധാകരന്റെ പ്രശംസ ഏറ്റു വാങ്ങിയ ബര്‍ലിനെ സുധാകരന്റെ ആളായി മുദ്ര കുത്തിയവരുണ്ട്‌. അങ്ങനെ ആക്ഷേപിക്കാനൊന്നും ഞങ്ങളാരും മിനക്കെട്ടില്ല. ഞങ്ങള്‍ വിയോജിക്കുകമാത്രം ചെയ്‌തു. വി എസ്‌ ഇറങ്ങി വരണമെന്നും ആം ആദ്‌മിക്കു നേതൃത്വം കൊടുക്കണമെന്നും ആഗ്രഹിച്ചവര്‍ക്കും അവസാന അഭയമാകാന്‍ സിപിഎം മതിയായിരിക്കും.

ടി.പി ചന്ദ്രശേഖരനെ അമ്പത്തൊന്നു വെട്ടുകളേല്‍പ്പിച്ചാണ്‌ അതി ക്രൂരമായി വധിച്ചതെങ്കില്‍ തുടര്‍ന്നുവന്ന മാസങ്ങളില്‍ അതിലുമെത്രയോ ഭീകരരമായാണ്‌ നമ്മുടെ മാനവികമൂല്യങ്ങളും നീതിബോധവും ചവിട്ടിയരക്കപ്പെട്ടത്‌. കൊലയാളികള്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള സഹായങ്ങളും കള്ള പ്രചാരണങ്ങളും എല്ലാ പരിധിയും ലംഘിച്ചു. കൊലയാളികളെ ജയിലില്‍ സന്ദര്‍ശിച്ച്‌ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ദേശീയ നേതാക്കള്‍വരെയെത്തി. നീതിബോധത്തെയും ധാര്‍മികമൂല്യങ്ങളെയും ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങളെയും ഇത്രയേറെ നിന്ദിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്‌ത മറ്റൊരു സന്ദര്‍ഭമുണ്ടായിട്ടില്ല. സംഘടിതശേഷിയും മാധ്യമങ്ങളും ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയുള്ള വേട്ടയാടലായിരുന്നു അത്‌. ചന്ദ്രശേഖരന്‍ വധത്തില്‍ ഞെട്ടുകയും പ്രതിഷേധിക്കുകയും ചെയ്‌തവര്‍ക്കുപോലും ഈ തുടര്‍ഹിംസക്കു മുന്നില്‍ സ്‌തംഭിച്ചു നില്‍ക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളു. കൊലയാളിപക്ഷം തുറന്നുകാണിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും പുതിയ മൂല്യവിചാരവും നീതിബോധവും അവര്‍ പങ്കുവെക്കുന്നതാണെന്ന ധാരണപോലും വളരാനിടയായി. രാഷ്‌ട്രീയ ഫാസിസത്തിന്റെ ഈ കടന്നാക്രമണങ്ങളില്‍നിന്ന്‌ മനുഷ്യരെയും മൂല്യബോധത്തെയും രക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. ഈ സന്ദര്‍ഭത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കാനും പ്രതികരിക്കാനുംപോന്ന സ്വതന്ത്ര ധൈഷണികതയുടെ അഭാവം നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്‌.

കുഞ്ഞനന്തന്‍ നായര്‍ക്ക്‌ ഇതൊന്നും മനസ്സിലാവാത്തതല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപനം അഭിമുഖത്തിലെ ഒരു കൊലപാതകം സംബന്ധിച്ച പരാമര്‍ശത്തിലുണ്ട്‌. ലെനിന്റെ ജ്യേഷ്‌ഠന്‍ അലക്‌സാണ്ടറെ കൊന്നിട്ടില്ലേ എന്നാണ്‌ ബര്‍ലിന്‍ ചോദിക്കുന്നത്‌. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നരോദനിക്‌ പാര്‍ട്ടി ആര്‍.എം.പി പോലെയായിരുന്നുവെന്നും ലെനിന്‍തന്നെ എതിര്‍ത്തിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നു. സി പി എമ്മിന്‌ ഇതില്‍പ്പരം പിന്തുണ എവിടെ കിട്ടും? കൊലപാതകത്തിന്‌ ലെനിനിസ്റ്റ്‌ ന്യായീകരണമായല്ലോ! അപ്പോഴും കൊന്നതു പാര്‍ട്ടിതന്നെ എന്ന സത്യം ഉറപ്പിക്കുകയാണ്‌ കുഞ്ഞനന്തന്‍ നായര്‍ എന്നതാണ്‌ ആശ്വാസം..

13 ഏപ്രില്‍ 2014

മാധ്യമം ആഴ്‌ച്ചപ്പതിപ്പ്‌ പുതിയ ലക്കത്തില്‍(2014 ഏപ്രില്‍ 21) പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം..

2 അഭിപ്രായങ്ങള്‍

  1. “നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥക്കുകീഴിലെ ദുരിതങ്ങള്‍ക്കെതിരായി പോരാട്ടമാരംഭിച്ച സാമൂഹിക ഇടതുപക്ഷമാകട്ടെ, സമരത്തെ വ്യവസ്ഥക്കെതിരായ സമരമാക്കി വളര്‍ത്തി പുതിയ രാഷ്‌ട്രീയ ശക്തിയായിത്തീരുന്നു.”
    കൊള്ളാം….
    ഈ വളർത്തുന്ന സമരത്തിലെ ഭടന്മാർ ആരൊക്കെയാണ്‌.

    Like

അഭിപ്രായം എഴുതാം...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  മാറ്റുക )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  മാറ്റുക )